KCVV Elewijt ontstond door een fusie van Crossing Elewijt en VV Elewijt. Deze twee ploegen kwamen op hun beurt voort uit eerdere fusies in het Elewijtse. In 1981 vond de belangrijkste plaats, toen Crossing Schaarbeek (met het stamnummer 55, zie verder *) werd overgenomen.
VV Elewijt speelde in de verschillende provinciale reeksen, met als hoogtepunt een seizoen in tweede provinciale. Daar eindigde de vereniging trouwens in de top vijf.
Crossing Elewijt speelde lange tijd in eerste provinciale, en miste een paar keer nipt de promotie naar bevordering.
In 1988 won Crossing Elewijt de Beker van Brabant.
Na deze glorieuze periode en met het wegvallen van voorzitter Maurice De Laet, kwam de club in een negatieve spiraal terecht. Het laagtepunt werd enkele seizoenen geleden bereikt, toen de club het meeste aantal doelpunten van de provincie Brabant slikte.
Na een paar turbulente jaren begint de club, door de inspanningen van vele vrijwilligers, stilletjes weer rustiger wateren op te zoeken. Vanuit een nieuwe structuur wordt nu gewerkt aan een gezonde club, waarin de jeugopleiding, het doorstromen van de jeugd naar de eerste ploeg, en het inzetten van voornamelijk spelers uit de nabije omgeving, de belangrijkste zaken zijn.
* In 1913 werd in het Crossing FC Ganshoren opgericht (Ganshoren is een gemeente in het noord-westen van Brussel). De club sloot aan bij de voetbalbond en kreeg later stamnummer 55 toegekend. Bij het 25-jarig bestaan in 1938 werd de club koninklijk en heette Royal Crossing FC Ganshoren. In 1942, tijdens de Tweede Wereldoorlog, verscheen de club in de bevorderingsreeksen, aanvankelijk de Derde Klasse, vanaf 1952 de Vierde Klasse, waar de club tot 1959 speelde. De club veranderde in 1959 van naam en werd Royal Crossing Club Molenbeek en verhuisde naar Sint-Jans-Molenbeek. Datzelfde jaar promoveerde de club uit Bevordering naar Derde Klasse. De club zat in de lift en won drie seizoenen later zijn reeks. Zo mocht de club in 1962 voor het eerst van start in Tweede Klasse. In 1969 werd de club tweede in Tweede Klasse, met evenveel punten als winnaar AS Oostende KM.
De club fusioneerde dat jaar met Royal Cercle Sportif de Schaerbeek. RCS de Schaerbeek had in zijn geschiedenis verschillende seizoen in Tweede Klasse gespeeld, maar speelde na de Tweede Oorlog in Derde en Vierde Klasse. In 1966 was deze club opnieuw weggezakt naar Vierde en in 1968 zakte de club als voorlaatste in zijn reeks uit de nationale afdelingen.
De fusieclub heette Royal Crossing Club de Schaerbeek en ging in het Josaphatpark in Schaarbeek spelen onder stamnummer 55 van Crossing. De ploeg, bijgenaamd de Ezels, had groen-wit als kleuren. Door de net behaalde tweede plaats van Crossing startte de fusieclub in 1969 in de Eerste Klasse. De club speelde vier seizoen in de hoogste afdeling, maar eindigde telkens in de degradatiezone. In 1973 eindigde RCC de Schaerbeek uiteindelijk afgetekend laatste en zakte terug naar Tweede Klasse. De club zakte nu snel weer weg. Na twee seizoenen in Tweede volgde in 1975 immers alweer een degradatie naar Derde en in 1980 zakte de club naar Vierde Klasse. In 1983 werd de club roemloos laatste in zijn reeks, met slechts 4 punten (één zege en twee gelijke spelen) in 30 wedstrijden en zakte weg naar Eerste Provinciale.
Overzicht van de laatste jaren:
1998-1999 : 4de prov. 11 plaats
1999-2000 : 4de prov 7 plaats
2000-2001 : 4de prov 2e plaats
2001-2002 : 3de prov C 16de plaats, degradatie
2002-2003 : 4de prov H 7de plaats
2003-2004 : 4de prov E 6de plaats
2004-2005 : 4de prov D 10de plaats
2005-2006 : 4de prov D 5de plaats
2006-2007 : 4de prov D 6de plaats
2007-2008 : 4de prov G 3de plaats
2008-2009 : 4de prov H 2de plaats, promotie via eindronde
2009-2010 : 3de prov E 13de plaats
2010-2011 : 3de prov E 15de plaats
2011-2012 : Kampioen 4de prov G
